یک روز ازدواج میکنم زن زندگی کَسِ ديگه ای میشم براش غذای مورد علاقه شو درست میکنم خونه شو تميز میکنم عصرای بارونی سر میزارم رو شونه هاش و میزارم ازم آرامش بگیره موهامو همون رنگی که میخواد میکنم همونجوری که میخواد آرایش میکنم و لباس میپوشم هم قدمش میشم هم حرفش میشم هم خوابش میشم اما... همدلش نه! خیالت راحت هنوز دلکم تویِ جیبِ همون پیرهن سرمه ایت جامونده یعنی جرأت نکردم بیام ببرمش که نکنه دوباره بیشتر از این پاگیرت بشم اما جانِ عزیزت مادر بچه هاش که شدم خودت بیا و پسش بده طفلکی هام رو باید با عشق بزرگ کنم!

دلم گرفته... محرم رو خيلي دوست داشتم بخاطر اون حس خاصي که تو کل مردم شهر ايجاد ميکنه واسه صداي نوحه اي که بعد اذان پخش ميشه واسه اينکه اگه گريه کني کسي نيست بياد بگه چرا گريه ميکني... ولي حالا از محرم ميترسم پارسال باعث شد از محرم بترسم وقتي صداي نوحه ميشنوم دستم ميلرزه يخ ميکنم ثانيه به ثانيه پارسال جلو چشم ميگذره حالم واقعا خوب نيست... و کسي هم نيست باهاش حرف بزنم...